2017-09-08

Konstrukcja odzieży - krok po kroku

W latach 70. XX wieku powstały pierwsze programy do stopniowania odzieży. Nie do konstrukcji, a do stopniowania. Dlaczego? Ponieważ to etap dodawania na szwy, wprowadzania znaków montażowych i innych opisów na szablonach stanowił największe spowolnienie całego procesu przygotowania produkcji. W tym też czasie narodziła się również tendencja do częstszej i szybszej zmiany modeli. Kolekcje miały być ciekawe i produkowane w mniejszej ilości. Zresztą, ta tendencja utrzymuje się do dziś.

Technik konstruowania odzieży jest wiele. Według definicji, konstruowanie odzieży polega na wykreśleniu konturów formy na podstawie wymiarów konkretnej osoby lub fantomu, z jednoczesnym obliczeniem odcinków konstrukcyjnych, a także z zastosowaniem zasad rysunku technicznego.

Nie zawsze jednak chcemy uzyskać odzież klasyczną, taką jaką proponuje technika konstrukcji form odzieżowych. Kolejnym etapem jest więc modelowanie. Modelowanie odzieży można podzielić na modelowanie płaskie (które w efekcie prowadzi do przekształcenia formy w model jaki sobie wymyślimy) i modelowanie przestrzenne (które faktycznie nie wymaga wykonywania formy podstawowej, ponieważ wszystkie czynności wykonujemy na manekinie). Efekt jest ten sam - posiadamy szablon.

Obecnie, aby pominąć proces digitalizacji szablonów, poszukujemy programu, który da możliwość zmodelowania każdego typu projektu, a najlepiej, by szybko i sprawnie go wystopniował. Nikt już nie chce tracić czasu (jeżeli nie jest to konieczne) na digitalizację form. Od obecnych programów CAD oczekuje się, by przekształcały formę podstawową w każdy możliwy sposób i sprawnie ją wystopniowały.

Często nie zastanawiamy się jakim sposobem konstrukcji zbudowano siatkę obecną już w systemie. Dopóki nie przeszyjemy wyrobu próbnego, nie wiemy na jaki typ figury jest owa siatka i co najważniejsze - czy odpowiada naszym potrzebom. Zwykle nie zwracamy uwagi ile czasu zajmują kolejne zmiany w dopasowaniu formy odzieżowej, która przecież jest podstawą do dalszych działań.

Dla systemów CAD ważne jest by móc w łatwy sposób zapisywać formy, w klasyfikacji zależnej od rodzaju materiału i typu figury. Wiadomo, że nie da się opisać jedną formą wszystkich ludzi i że nie da się zrobić jednej konstrukcji na wszystkie materiały. Każdy z nich zachowuje się inaczej, ma różne właściwości, co prowadzi do konieczności posiadania wielu baz z podziałem na materiał. Inna będzie baza pod tkaninę elastyczną, a inna pod tkaninę klasyczną. Z kolei dzianina, ze względu na swoją budowę, zachowuje się w różny, czasem zupełnie nieprzewidywalny sposób... Dla niej też powinniśmy posiadać sprawdzone bazy, które dobrze leżą. Pomimo tak wielu baz gromadzonych przez konstruktorów, żadna z nich nie jest gwarantem, że nasz model będzie leżał idealnie. Dlaczego? Bo każdy z nas jest inny, a materiały wciąż się zmieniają...

mgr inż. Emilia Matysiak-Rozwens
ROZMAT Pracownia Szablonów

www.rozmat.pl